تقسیم‌کننده PLC 1:32 در مقابل 1:64: GPON/XGS{4}}راهنمای انتخاب بودجه پیوند PON

هر مهندس FTTH مشکل را می‌داند: با طراحی یک ODN، زمان بیشتری را صرف رنج نسبت به تقسیم نسبت به مسیر فیبر می‌کنید. دو بلوک مسکونی یکسان - یکی از طرح ها از 1:32 استفاده می کند، دیگری 1:64. بپرسید چرا، و اغلب می شنوید که "این چیزی است که ما همیشه استفاده می کنیم" یا "این الگو است". اما قدرت نوری دروغ نمی گوید. دو برابر کردن نسبت تقسیم حدود 3 دسی بل در بودجه پیوند هزینه دارد. در آخرین کیلومتر یک شبکه دسترسی، آن 3 دسی بل می تواند تفاوت بین «خوب کار می کند» و «به طور تصادفی آفلاین می شود» باشد.

اخیراً داده‌های اندازه‌گیری شده برای جداکننده‌های GLORY LGX Cassette PLC خود را بررسی کردم و 1:32 و 1:64 را در کنار هم مقایسه کردم. همراه با چند درس دردناک از پروژه های واقعی، در اینجا چیزی است که من در مورد انتخاب نسبت تقسیم آموخته ام.

1. پرایمر فناوری: FBT در مقابل PLC - چرا اهمیت دارد

قبل از بررسی نسبت‌های تقسیم، دانستن چگونگی ساخت اسپلیتر کمک می‌کند. دو فناوری اصلی وجود دارد: مخروطی دو مخروطی ذوب شده (FBT) و مدار موج نور مسطح (PLC).

FBT با چرخاندن دو یا چند الیاف به یکدیگر و حرارت دادن آنها تا زمانی که ذوب و مخروطی شوند کار می کند. این یک فناوری بالغ-کم هزینه است. برای نسبت های تقسیم کوچک (1:2، 1:4) در یک طول موج خاص، هنوز رقابتی است.

اما FBT محدودیت های جدی برای FTTH دارد:

• تقسیم بیش از 1:8 دشوار است. 1:32 حد عملی است و یکنواختی آسیب می بیند.

• حساس به دما - ناحیه ذوب شده منبسط و منقبض می شود و باعث تغییر تلفات می شود.

• رفتار وابسته به طول موج{0}} که برای PON های چند طول موج مشکل ساز است.

فناوری PLC رویکرد متفاوتی دارد. از ساخت نیمه هادی برای ایجاد موجبرهای لیتوگرافی بر روی یک بستر سیلیسی استفاده می کند. یک تراشه PLC معمولی دارای سه لایه است که دقیقاً اچ شده است: یک بستر برای پشتیبانی مکانیکی، یک لایه موجبر برای مسیریابی نوری، و یک روکش برای محافظت. این فرآیند مانند تراشه{3}}چندین مزیت دارد:

• نسبت های تقسیم به راحتی به 1:32، 1:64 و حتی 1:128 می رسد - برای مناطق شهری با تراکم بالا- عالی است.

• یکنواختی عالی - هر خروجی تقریباً دقیقاً همان مقدار توان را دریافت می کند.

• محدوده طول موج وسیع (1260-1650 نانومتر) که باندهای O، E، S، C و L را پوشش می‌دهد، ایده‌آل برای همزیستی GPON/XGS-PON.

• پایداری دمای بالا - تغییر بسیار کم از -40 درجه تا +85 درجه، که برای کابینت‌های فضای باز و جعبه‌های پایه پایه بسیار مهم است.

• اندازه جمع و جور – یک دستگاه 1:32 می تواند به اندازه 4×12×60 میلی متر باشد که به بسیاری از ماژول های LGX اجازه می دهد در یک رک 1U قرار گیرند.

انتظار می رود بازار جهانی تقسیم کننده PLC از حدود 1.615 میلیارد دلار در سال 2025 به 2.307 میلیارد دلار تا سال 2031 با CAGR تقریباً 6.1 درصد رشد کند. پیش‌بینی می‌شود که بخش کاست (LGX) به تنهایی تا سال 2032 به 945 میلیون دلار برسد که ناشی از عرضه FTTH/FTTx و تقاضا برای اجزای غیرفعال با کارایی بالا در 5G و مراکز داده است. بسته‌بندی LGX بخش کلیدی این روند است زیرا مدیریت مدولار، قابل تعویض داغ و استاندارد را به طراحی‌های ODN می‌آورد - دقیقاً همان چیزی که یک شبکه در حال رشد به آن نیاز دارد.

برای برنامه های FTTH، دلیل کمی برای در نظر گرفتن FBT وجود دارد. سری‌های LGX GLORY از تراشه‌های PLC با کیفیت بالا-با فیبر غیرحساس G.657A1 (حداقل شعاع خمش 10 میلی‌متر، مناسب برای کابینت‌های رک) و ارقام تلفات/یکنواختی درج که استانداردهای بین‌المللی را برآورده می‌کنند یا فراتر می‌برند، استفاده می‌کند.

2. داده های سخت: مقایسه 1:32 و 1:64

در اینجا اعداد مشخصات اسپلیترهای LGX Cassette ما آمده است:

اختلاف 3 دسی بل

تلفات معمولی برای 1:32 حدود 16.0 دسی بل، برای 1:64 حدود 19.5 دسی بل - یک دلتا 3.5 دسی بل است. در یک سیستم PON، OLT معمولاً +3 تا +5 dBm (کلاس B+) راه اندازی می کند. حساسیت ONT در حدود -27 دسی بل در متر (GPON) یا -28 دسی بل متر (XGS-PON) است. شامل تضعیف فیبر (مثلاً 0.35 دسی‌بل/کیلومتر × 5 کیلومتر=1.75 دسی‌بل)، افت اتصال (چهار کانکتور با سرعت 0.3 دسی‌بل در هر=1.2 دسی‌بل) و افت اتصال (سه اتصال در 0.1 دسی‌بل=0.3 دسی‌بل) است.

با اسپلیتر 1:32:

+5 dBm - 16.0 dB - 1.75 dB - 1.2 dB - 0.3 dB=-14.25 dBm - کاملاً در محدوده حساسیت ONT است.

با اسپلیتر 1:64:

+5 dBm - 19.5 dB - 1.75 dB - 1.2 dB - 0.3 dB=-17.75 dBm - هنوز قابل قبول است، اما حاشیه‌ها کم‌تر هستند.

اما توجه داشته باشید:جدول حداکثر تلفات درج را نشان می دهد. برای 1:64، بدترین-از دست دادن مورد 20.5 دسی بل است. با استفاده از همین محاسبه: +5 dBm – 20.5 dB – 1.75 dB – 1.2 dB – 0.3 dB=–18.75 dBm. هنوز در محدوده -27 دسی بل بر متر ONT است، اما حاشیه بیشتر کاهش یافته است.

یکنواختی:از 1.5 دسی بل تا 2.5 دسی بل - در عمل به این معنی است

به ردیف یکنواختی نگاه کنید: 1:32 کمتر یا مساوی 1.5 دسی بل، 1:64 پرش به کمتر یا مساوی 2.5 دسی بل است. این اغلب نادیده گرفته می شود. فرض کنید یک اسپلیتر 1:64 را در یک MDU{13}}طبقه نصب کرده اید. پورت خروجی با بیشترین تلفات می تواند 2.5 دسی بل ضعیف تر از پورت با کمترین تلفات باشد. این تغییر مستقیماً بر توان نوری که هر ONU می بیند تأثیر می گذارد - و مهمتر از آن، مسیر بالادستی.

در جهت بالادست، ONU ها با توان هایی معمولاً بین +0.5 و +5 دسی بلیمتر ارسال می کنند. پس از عبور از اسپلیتر (به صورت معکوس)، سیگنال ها در OLT ترکیب می شوند. OLT باید با محدوده دینامیکی گسترده ای سر و کار داشته باشد. یکنواختی 2.5 دسی بل به این معنی است که برخی از سیگنال های ONU 2.5 دسی بل ضعیف تر از سایر سیگنال ها می رسند. در حالی که OLT‌های مدرن دارای گیرنده‌های حالت انفجاری و کنترل خودکار هستند، تغییرات زیاد می‌تواند نرخ خطای بیتی (BER) را افزایش دهد و گهگاه باعث شود که ONU در طول دوره‌های بارگذاری بالا ثبت نشود. این نوعی مشکل "تصادفی" است که تشخیص آن پس از این واقعیت بسیار دشوار است.

ثبات دما - یک عامل پنهان

جدول دمای معمولی-اتلاف وابسته 0.3-0.4 دسی بل و حداکثر 0.5 دسی بل را نشان می دهد. با این حال، یک اسپلیتر 1:64 ذاتاً به چرخه حرارتی حساس تر است. تفاوت در ضریب انبساط حرارتی بین تراشه PLC، فیبر و محفظه می‌تواند تلفات بیشتری را به اعداد استاتیک اضافه کند، به خصوص در کابینت‌های فضای باز که نوسانات دمای روز و شب زیاد است. به همین دلیل است که بسیاری از طرح‌های ODN که با مهندسی محافظه‌کارانه طراحی شده‌اند، هنوز 1:32 را به 1:64 ترجیح می‌دهند – آنها بالشتک امن‌تری می‌خواهند.

3. واقعی-شکست جهانی ناشی از انتخاب کورکورانه 1:64

سال گذشته ما به ارتقاء FTTH براون فیلد در یکی از شهرهای جنوبی چین کمک کردیم. جامعه حدود 60 آپارتمان داشت. اتاق مخابرات در گوشه دور املاک بود. طولانی ترین فیبر تا دورترین ساختمان حدود 6.8 کیلومتر بود. طرح اصلی از دو تقسیم کننده 1:32 استفاده می کرد که هر کدام حدود 30 مشترک را ارائه می کردند. خرید تصمیم گرفت به جای آن از تقسیم‌کننده‌های 1:64 استفاده کند زیرا "قیمت تقریباً یکسان است و در آینده{11}}است."

 

نصب به آرامی انجام شد. آزمون پذیرش سطوح دریافت قابل قبولی را نشان داد - فقط. هشت دورترین ONT بین 26.5- و 28- دسی بل اندازه گیری شد، درست در آستانه. آن هم در پاییز خشک

سپس فصل باران های موسمی فرا رسید. رطوبت بالا باعث ایجاد تراکم در داخل یک جفت درب اسپلایس شد. سه ONT آفلاین شدند. در{3}}بازرسی سایت یک رابط SC/APC کمی شل در درگاه خروجی اسپلیتر پیدا کرد. با قرار دادن مجدد آن، قدرت دریافت را از -27.3 دسی بل به 25.2- دسی بل برم رساند. مشکل حل شد، اما میز پشتیبانی هفته ها مملو از تماس ها بود.

علت اصلی: تقسیم‌کننده 1:64 تقریباً هیچ حاشیه‌ای برای تلفات غیرمنتظره باقی نگذاشته بود (اکسیداسیون رابط، رطوبت-خم شدن میکرو-ناشی از رطوبت، پیری). 3 دسی بل اضافی که یک 1:32 فراهم می کرد، مشکل کانکتور را بدون وقفه در سرویس جذب می کرد.

از آن زمان، ما از یک قانون ساده پیروی می کنیم: در 3 کیلومتری OLT، 1:64 قابل قبول است. برای فواصل بیش از 3 کیلومتر، یا اگر از تقسیم آبشاری استفاده می شود، 1:32 را رعایت کنید.

4. تست آزمایشگاهی: GLORY LGX Cassette 1:32 در مقابل 1:64

ما هر دو ماژول LGX 1:32 و 1:64 را تحت آزمایش چرخه حرارتی 48 ساعته (40- درجه تا +85 درجه) قرار دادیم. ما هر چهار ساعت یک بار از دست دادن درج را اندازه گیری کردیم.

• ماژول 1:32 از 16.7 دسی بل شروع شد و تا 17.1 دسی بل رسید - افزایش 0.4 دسی بل، هنوز در حد مشخصات است.

• ماژول 1:64 از 20.1 دسی بل به 20.9 دسی بل رسید - افزایش 0.8 دسی بل، همچنین در کمتر یا مساوی 21.5 دسی بل تضمین شده است.

پس از بازگشت ماژول ها به دمای اتاق، هر دو به مقادیر اولیه تلفات خود بازگشتند. بدون آسیب دائمی - تغییر موقت به دلیل تغییر شکل مکانیکی جزئی اتصالات و مهر و موم ها در دماهای شدید ایجاد شد. اما 1:64 تقریباً دو برابر تغییرات را نشان داد و تأیید کرد که نسبت‌های تقسیم بالاتر نسبت به تنش‌های محیطی حساس‌تر هستند.

ما همچنین ماژول های 1:8 و 1:16 LGX را آزمایش کردیم. ماژول های 1:8 در 10.1-10.3 دسی بل ثابت ماندند و به سختی حرکت کردند. اگر بودجه شما اجازه می دهد، استفاده از دو تقسیم کننده 1:8 در آبشار (تلفات کلی ~ 20.6 دسی بل) تقریباً مشابه یک تقسیم کننده 1:64 (20.5 دسی بل) است، اما ماژول های 1:8 بسیار پایدارتر هستند و نقطه اتصال میانی یک دسترسی آزمایشی مفید برای جداسازی خطا فراهم می کند.

5. تقسیم متمرکز در مقابل تقسیم توزیع شده - چگونه انتخاب را تغییر می دهد

تصمیم نسبت تقسیم به شدت با معماری تقسیم تعامل دارد.

تقسیم متمرکز (تک-سطح)یک اسپلیتر بزرگ 1:32 یا 1:64 را در دفتر مرکزی یا یک کابینت بزرگ ODF قرار می دهد. هر قطره فیبر مستقیماً از آن اسپلیتر به مشترک می رود. مزایا: مدیریت ساده، نقاط شکست کم، مسیریابی مستقیم فیبر. معایب: بسیاری از فیبرهای تغذیه کننده از OLT تا اسپلیتر (64 فیبر برای یک اسپلیتر 1:64) و ظرفیت فیبر زیادی تا زمانی که هر تخت وصل نشود استفاده نمی شود. تقسیم متمرکز برای پارک‌های تجاری یا برج‌های اداری جدید که در آن‌ها سریع و بالا{12}}ساخت می‌شوند بهترین کار را دارد.

تقسیم توزیع شده (آبشاری)از دو مرحله استفاده می کند: تقسیم کننده 1:4 در کابینت خیابان، سپس تقسیم کننده 1:8 یا 1:16 در نقاط ورودی ساختمان یا راه پله ها. کابل تغذیه فقط به 2-4 فیبر نیاز دارد، و شما فقط با ثبت نام مشترکین، ماژول‌های اسپلیتر را نصب می‌کنید. این برای مناطق مسکونی با برداشت تدریجی ایده آل است. جنبه منفی: اتصالات میدان بیشتر و تلفات درج کل بیشتر (یک آبشار 1:4 + 1:8 حدود 7.1+10.4=17.5 دسی بل، بین 1:32 و 1:64) دارد.

راکاست ال جی ایکسدر اینجا می درخشد: یک رک 1U یا 2U می تواند ترکیبی از ماژول های 1:8، 1:16، 1:32 و 1:64 را میزبانی کند. می توانید با چند ماژول 1:8 شروع کنید، سپس بعداً بدون دست زدن به فیبر یا قفسه آن را در 1:16 یا 1:32 بلغزانید. نیازی نیست از روز اول به یک 1:64 بزرگ متعهد شوید. این انعطاف‌پذیری «پرداخت-هنگامی که-شما-در حال رشد هستید، هم در هزینه سرمایه و هم از دردسرهای عملیاتی صرفه‌جویی می‌کند.

6. تلفات اتصال و اتصال را فراموش نکنید - آنها اضافه می شوند

طراحان اغلب فقط بر روی از دست دادن درج اسپلیتر تمرکز می کنند، اما یک ODN واقعی از منابع بسیاری تلفات را جمع می کند.

• از دست دادن اتصال: هر اتصال SC/APC یا SC/UPC حدود 0.3-0.5 دسی بل اضافه می کند. یک مسیر معمولی ممکن است 8-10 کانکتور داشته باشد که به راحتی 3-4 دسی بل اضافه می کند.

• از دست دادن اتصال: هر اتصال فیوژن 0.1-0.2 دسی بل اضافه می کند. با 3-5 اتصال، 0.5-1 دسی بل دیگر است.

• حاشیه پیری: بیش از 5-8 سال، فرسودگی حلقه اتصال، تجمع گرد و غبار و ریز خم شدن فیبر می‌تواند به آرامی تلفات را افزایش دهد. یک طراحی محافظه کارانه حداقل 3 دسی بل را برای پیری ذخیره می کند.

افزودن این موارد: اسپلیتر 20.5 دسی بل + اتصال دهنده ها 3.0 دسی بل + اتصالات 1.0 دسی بل + قدیمی شدن 3.0 دسی بل=27.5 دسی بل. بودجه پیوند GPON کلاس B 28 دسی بل است - تنها 0.5 دسی بل حاشیه باقی می ماند. این خیلی تنگ است. به همین دلیل است که 1:64 فقط در هنگام استفاده از OLT های کلاس C+ (با بودجه 32 دسی بل) یا زمانی که ODN بسیار کوتاه و تمیز است توصیه می شود.

7. PON 25G و PON 50G چطور؟ آیا نیاز به طراحی مجدد دارید؟

بسیاری از اپراتورها نگران هستند که ارتقاء PON در آینده باعث منسوخ شدن ODN آنها شود. برای 25G PON، انتقال از NRZ به مدولاسیون PAM4 حساسیت گیرنده را حدود 3 دسی بل بدتر می کند. این بدان معناست که تقسیم دو مرحله‌ای (مثلاً. 1:8+1:8، ~21 دسی‌بل از دست دادن) که برای GPON خوب کار می‌کرد، ممکن است دیگر برای PON 25G قابل استفاده نباشد مگر اینکه به یک-مرحله 1:32 تبدیل کنید (~17.5 دسی‌بل از دست دادن). این امر مستلزم مهندسی مجدد طرح کابینت و مسیریابی فیبر است - گران و مخل.

با این حال، انتقال از GPON به XGS{0}}PON اولویت فوری است. فناوری ترکیبی-PON (WDM در داخل OLT) به GPON و XGS-PON اجازه می‌دهد تا بدون تغییر اسپلیتر یا فیبر، روی یک ODN همزیستی داشته باشند. بودجه XGS-PON (29-31 دسی‌بل) مشابه GPON کلاس B+/C+. است. در مورد PON 25G/50G، راه‌حل‌های همزیستی قابل اجرا در حال ظهور هستند، و احتمال وجود دارد که زیرساخت‌های غیرفعال موجود برای سال‌های زیادی دوام بیاورند. با این حال، یک ODN خوب{13}}طراحی شده با ماژول‌های LGX با یکنواختی بالا{14} و کم تلفات (خواه 1:32 یا 1:64) بیشترین فضای تنفسی را برای آینده به شما می‌دهد.

8. راهنمای انتخاب عملی

بر اساس تجربه میدانی، من از قوانین سرانگشتی زیر استفاده می کنم:

• با ماژول نوری OLT شروع کنید.بسیاری از GPON OLT های مستقر شده از کلاس B+ (با بودجه 28 دسی بل) استفاده می کنند. برای 1:64، شما واقعاً کلاس C+ (32 دسی بل) را می خواهید. ماژول‌های XGS{8}PON معمولاً 29-31 دسی‌بل ارائه می‌دهند - قبل از انجام کار، برگه داده را بررسی کنید.

• فاصله و حاشیه.اگر دورترین ONT کمتر یا مساوی 2 کیلومتر باشد و تضعیف فیبر کم باشد (کمتر یا مساوی 0.33 دسی بل در کیلومتر)، 1:64 با بودجه مناسب امکان پذیر است. برای 2-5 کیلومتر، 1:32 را نگه دارید. فراتر از 5 کیلومتر، از 1:16 یا آبشار استفاده کنید.

• معماری های آبشاریآبشار 1:4 + 1:8 در مجموع حدود 17.5 دسی بل است - بین 1:32 و 1:64. به شما امتیاز تست متوسط ​​و سرمایه گذاری مرحله ای آسان تر می دهد، اما تعداد گره های فعال را افزایش می دهد.

• جا برای رشد بگذارید.اگر یک اسپلیتر 1:64 فقط از 30 پورت استفاده کند، 34 پورت دیگر غیرفعال هستند - اما همچنان در برابر گرد و غبار و آلودگی آسیب پذیر هستند. اغلب بهتر است دو تقسیم کننده 1:32 را مستقر کنید و تنها در صورت نیاز، دومی را پر کنید.

• روی کاست های LGX استاندارد کنید.استفاده از فاکتور فرم LGX یکسان در پروژه ها، مدیریت موجودی را ساده می کند و خطر سفارش قطعه اشتباه را کاهش می دهد.

سری LGX Cassette ما از ماژول‌های قابل تعویض{0} داغ پشتیبانی می‌کند. می توانید با 1:32 شروع کنید و بعداً آن را با 1:64 جایگزین کنید (یا واحد دوم را اضافه کنید) بدون اینکه فیبر یا قفسه را مختل کنید. چندین اپراتور این رویکرد را انتخاب کرده‌اند زیرا نمی‌توانستند نرخ نهایی را پیش‌بینی کنند - انعطاف‌پذیری نتیجه داد.

9. بالادست – جهتی که اغلب نادیده گرفته می شود

ما تمایل داریم روی پایین دست (OLT→ONT) ثابت کنیم، اما مسیر بالادستی به همان اندازه اهمیت دارد. در GPON، توان ارسال ONT معمولاً از +0.5 تا+5 دسی بل است. پس از عبور از اسپلیتر (به صورت معکوس) و ترکیب با سایر سیگنال های ONT، توانی که به OLT می رسد می تواند به میزان قابل توجهی کمتر شود.

برای یک اسپلیتر 1:64، تلفات بالادستی حدود 20 دسی بل است. یک ONT که تنها با +0.5 dBm ارسال می‌کند، حدود -19.5 دسی‌بل‌متر را به OLT می‌رساند - هنوز بالاتر از حساسیت معمولی OLT (28- تا -30 دسی‌بل‌متر)، اما حاشیه کوچک است.

علاوه بر این، گیرنده حالت انفجاری{0} OLT باید قدرت های ورودی بسیار متفاوتی را از ONT های مختلف کنترل کند. یک تقسیم کننده با یکنواختی ضعیف (2.5 دسی بل) این را بدتر می کند و به طور بالقوه باعث ایجاد خطاهای بسته و ثبت نام ONU می شود. به همین دلیل است که وقتی 1:64 اجتناب ناپذیر است، توصیه می‌کنیم ماژول‌هایی را با بهترین یکنواختی انتخاب کنید - می‌توانیم گزارش‌های آزمایشی در هر{7}}درگاه برای هر دسته ارائه کنیم.

10. ثبات تولید و قابلیت ردیابی

بر خلاف یک ماژول فیلد-پیچیده شده، یک تقسیم‌کننده کاست را نمی‌توان در سایت تنظیم کرد. اگر سفارشی با مدل اشتباه وارد شود یا یک کانال ضرر بیش از حد داشته باشد، پروژه به تاخیر می افتد. بنابراین، ما آزمایش‌های عمر سریع در سطح دسته‌ای- را انجام می‌دهیم و داده‌های تلفات هر کانال را برای هر محموله ارائه می‌کنیم. مشتریان همچنین می توانند معیارهای پذیرش سفارشی را در قرارداد مشخص کنند.

نتیجه این است که چندین سایت پروژه با استفاده از کاست های LGX از یک خط پایه کار می کنند. آزمایش، مستندسازی و عیب‌یابی استاندارد می‌شود --در زمان بسیار زیادی برای تیم‌های میدانی صرفه‌جویی می‌شود.

نتیجه گیری

انتخاب یک نسبت تقسیم هرگز به سادگی "بزرگتر بهتر است" نیست. تفاوت بین 1:32 و 1:64 حدود 3-4 دسی بل از بودجه اپتیکال است، اما در استقرار{7}}جهان واقعی در خارج از کارخانه، این دسی بل مستقیماً به حاشیه نصب، تحمل طولانی مدت پیری و سهولت نگهداری تبدیل می شود.

1:32 و 1:64 هر کدام جایگاه خود را دارند: ساختمان‌های شهری با تراکم بالا-کم‌دست-ممکن است با 1:64 مناسب باشند، در حالی که پیوندهای محیطی با فاصله‌های طولانی‌تر یا خشن{9}} اغلب بالشتک اضافی 1:32 را می‌طلبند. سری LGX Cassette GLORY هر دو را ارائه می‌کند، و توانایی ترکیب آن‌ها در یک قفسه به شما یک جعبه ابزار واقعی "پرداخت{12}}همانطور که{13}}شما{14}}رشد می‌کنید، می‌دهد.

دفعه بعد که یک شبکه PON طراحی کردید، فقط به برچسب اسپلیتر نگاه نکنید. از دست دادن پیوند تجمعی را محاسبه کنید، نرخ جذب{1}} آینده، یکنواختی ماژول‌ها و هزینه چند رول کامیون را در نظر بگیرید. کمی حاشیه اضافی امروز چندین برابر قیمت یک اسپلیتر ارزش دارد.