چرا تقسیم‌کننده‌های 1×32 بیشتر از آنچه مهندسان انتظار دارند، بودجه‌های FTTH را از دست می‌دهند؟

چرا 1×32 انتخاب پیش‌فرض - است و این منطق کجا تمام می‌شود

مورد هزینه سرمایه برای 1×32 واقعی است. یک پورت OLT، یک فیبر تغذیه کننده، یک اسپلیتر، سی-دو مشترک. آن را با استقرار دو واحد 1×16 مقایسه کنید: یک پورت OLT دوم، یک تغذیه کننده دوم، فضای کابینت بیشتر. در قیمت هر بندر، گزینه 1×32 معمولاً 30 تا 40 درصد ارزان‌تر در بودجه خط{14}}قبل از باز کردن سنگر ظاهر می‌شود. برای عرضه‌ای که صدها نقطه توزیع را پوشش می‌دهد، این محاسبات به یک تفاوت قابل‌توجه حجم می‌دهد.

برنامه ریزان شبکه یک استدلال دوم را اضافه می کنند: پورت های استفاده نشده در 1×32 مشترکین آینده را بدون واحد جدید جذب می کنند. 1 × 16 پر شده به دستگاه دوم، یک پورت OLT دوم و یک رول کامیون نیاز دارد. به نظر می رسد 1×32 هزینه های آینده را به تعویق می اندازد.

هر دو آرگومان - زمانی که بودجه نوری نیز وجود دارد، باقی می‌ماند. چیزی که صفحه‌گسترده بودجه به‌طور خودکار ثبت نمی‌کند این است که قدرت نوری در واقع زمانی که از یک OLT از طریق 8 کیلومتر کابل تغذیه‌کننده عبور می‌کند، از طریق یک بسته شدن اتصال، از طریق یک تقسیم‌کننده 1×32، از طریق یک آداپتور FAT، یک کابل دراپ، و به یک گیرنده ONT در یک صبح سرد، زمانی که بسته‌بندی هوایی در دمای 3-3 درجه است، می‌رود. این مسیر ضرری را اضافه می کند که هیچ صفحه داده ای از طرف شما پیش بینی نمی کند.

مشکل اصلییک تقسیم‌کننده PLC 1×32 با حداکثر تلفات 17.5 دسی‌بل، اغلب در 18.5 تا 19 دسی‌بل نصب می‌شود، زیرا تلورانس‌های جفت‌شوندگی کانکتور، کیفیت اتصال میدان{5}}و آلودگی ایجاد شده در حین نصب. آن شکاف 1-1.5 دسی بل استبزرگتر از حاشیه پیریبسیاری از مهندسان برای عمر شبکه 25 ساله بودجه می پردازند. می‌توانید راه‌اندازی را پشت سر بگذارید و همچنان شبکه‌ای بسازید که در زمستان سومش از کار بیفتد.

1×32 واقعاً چه قیمتی بر حسب دسی بل دارد - و چه چیزی در بالا اضافه می شود

اگر در مورد نحوه محاسبه ضرر تقسیم بر اساس اصول اولیه نیاز به تجدید نظر دارید، راهنمای اصلی ما مشتق کامل را پوشش می دهد:چگونه فیبر اسپلیترها کار می کنند: فیزیک، انواع، بودجه از دست دادن و طراحی. نسخه کوتاه برای اهداف برنامه ریزی: تقسیم 1×32 دارای کف نظری 15.05 دسی بل است، و دستگاه های PLC واقعی 1.0-2.5 دسی بل تلفات اضافی را در بالای آن طبقه اضافه می کنند - که حداکثر تلفات درج 17.5 دسی بل را تحت مشخصات ITU-T G.984 می دهد.

عددی که برای تصمیمات استقرار اهمیت دارد، طبقه نظری نیست. این فاصله بین ماکزیمم دیتاشیت و چیزی است که در واقع پس از نصب به دست می آورید. یک واحد PLC 1×32 که به خوبی تولید می‌شود، که تحت شرایط کنترل‌شده با 100 درصد آزمایش در هر{5} واحد تولید می‌شود، معمولاً در حدود 16.7-16.9 دسی‌بل با میانگین IL - تقریباً 0.6-0.8 دسی‌بل زیر سقف مشخصات قرار می‌گیرد. یک واحد کالایی که بدون آزمایش در هر واحد{12}}منبع می‌شود ممکن است در محدوده 17.5 دسی‌بل یا گهگاه بیش از آن برسد. در پیوند کلاس B با 3 دسی بل حاشیه پیری، این واریانس تفاوت بین طرحی است که به زیبایی پیر می شود و طرحی که تا سال پنجم نیاز به مداخله تعمیر و نگهداری دارد.

حداکثر درج{0}}مشخصات تلفات معمولی برای جداکننده‌های PLC در 1260-1650 نانومتر. مقادیر از ITU-T G.984 و برگه‌های داده مشترک تأمین‌کننده. همیشه با حداکثر IL طراحی کنید، هرگز معمولی نیست.
نسبت تقسیم	ضرر تقسیم نظری	حداکثر IL معمولی (مشخصات)	بهترین-در-کلاس حداکثر IL	یکنواختی (حداکثر)
1×2	3.0 دسی بل	3.6 دسی بل	3.4 دسی بل	کمتر یا مساوی 0.6 دسی بل
1×4	6.0 دسی بل	7.4 دسی بل	7.0 دسی بل	کمتر یا مساوی 0.8 دسی بل
1×8	9.0 دسی بل	11.0 دسی بل	10.5 دسی بل	کمتر یا مساوی 1.0 دسی بل
1×16	12.0 دسی بل	14.0 دسی بل	13.5 دسی بل	کمتر یا مساوی 1.4 دسی بل
1×32	15.0 دسی بل	17.5 دسی بل	16.8 دسی بل	کمتر یا مساوی 1.9 دسی بل
1×64	18.0 دسی بل	21.0 دسی بل	20.5 دسی بل	کمتر یا مساوی 2.5 دسی بل

ستون "بهترین-در-کلاس" مهم است. یک واحد 1×32 از یک سازنده که 100٪ در هر-آزمایش IL/RL و کنترل فرآیند دقیق را اجرا می‌کند، می‌تواند 16.8 دسی‌بل متوسط تلفات درج - تقریباً 0.7 دسی‌بل زیر سقف مشخصات 17.5 دسی‌بل ارائه دهد. 0.7 دسی بل بازاریابی نیست. این اتاق سر مهندسی است. با 0.35 دسی بل در کیلومتر کابل فیدر، نشان دهنده دو کیلومتر دسترسی اضافی، یا جذب دو اتصال میدان حاشیه ای قبل از شکسته شدن بودجه است.

از طبقه تولید مادر سراسر دسته های تولیدی مااسپلیترهای کاست 1×32{2}}نوع PLC، ما میانگین تلفات درج را 16.8 دسی بل در 1310/1490/1550 نانومتر با یکنواختی پورت-به-در کمتر از 1.5 دسی بل - اندازه گیری شده در هر واحد، بدون نمونه برداری، نگه می داریم. هر دستگاه با یک گزارش IL/RL در هر-واحد ارسال می‌شود. این حدود 0.7 دسی بل فضای سر کمتر از مشخصات 17.5 دسی بل، دقیقاً حاشیه ای است که یک هوای هوای سرد{13} نیاز دارد. داده ها در گواهی است، نه ادعایی در بروشور.

کلاس B+ در مقابل C+ - که کلاس OLT واقعاً تغییر می‌کند

ITU-Tاستاندارد G.984 GPONکلاس های تضعیف را تعریف می کند که کل بودجه مجاز را بین OLT و ONT تنظیم می کند. دو کلاسی که بر تدارکات ISP غالب هستند عبارتند از:

کلاس B+:بودجه کاهش کل 13 تا 28 دسی بل (بودجه خالص: 28 دسی بل)
کلاس C+:بودجه کلی کاهش 17–32 دسی بل (بودجه خالص: 32 دسی بل)

تفاوت 4 دسی بل - است که تا زمانی که آن را با بودجه کامل پیوند ترسیم نکنید، کوچک به نظر می رسد. در اینجا دو نمونه کار آورده شده است: استقرار 1×32 در کلاس B+ در مقابل کلاس C+، هر دو در 8 کیلومتر کابل تغذیه.

GPON کلاس B+ · 1×32 · 8 کیلومتر - حاشیه

جزء	از دست دادن	در حال دویدن
راه اندازی OLT ({0}} dBm) → بودجه	-	مجموع 28.0 دسی بل
فیدر + قطره، 8 کیلومتر @ 0.35 دسی بل در کیلومتر	2.8 دسی بل	2.8 دسی بل
تقسیم کننده PLC 1×32 (حداکثر مشخصات)	17.5 دسی بل	20.3 دسی بل
کانکتورها، 4 × 0.3 دسی بل	1.2 دسی بل	21.5 دسی بل
اتصالات، 4 × 0.1 دسی بل	0.4 دسی بل	21.9 دسی بل
پیری + حاشیه تعمیر	3.0 دسی بل	24.9 دسی بل
فضای سر باقی مانده	28.0 − 24.9=3.1 دسی بل ⚠

حکم:حاشیه ای. یک اتصال-کیفیت ضعیف (0.3 دسی بل به جای 0.1 دسی بل)، یک رابط نسبتاً کثیف (+0.5 دسی بل)، و این پیوند در زمان قرض گرفته شده است. هر گونه اتصال تعمیر اضافی فضای سر باقی مانده را از بین می برد.

GPON Class C+ · 1×32 · 8 کیلومتر - راحت

جزء	از دست دادن	در حال دویدن
راه اندازی OLT ({0}} dBm) → بودجه	-	مجموع 32.0 دسی بل
فیدر + قطره، 8 کیلومتر @ 0.35 دسی بل در کیلومتر	2.8 دسی بل	2.8 دسی بل
تقسیم کننده PLC 1×32 (حداکثر مشخصات)	17.5 دسی بل	20.3 دسی بل
کانکتورها، 4 × 0.3 دسی بل	1.2 دسی بل	21.5 دسی بل
اتصالات، 4 × 0.1 دسی بل	0.4 دسی بل	21.9 دسی بل
پیری + حاشیه تعمیر	3.0 دسی بل	24.9 دسی بل
فضای سر باقی مانده	32.0 − 24.9=7.1 دسی بل ✓

حکم:سالم. کلاس C+ 4 دسی بل اضافی می دهد که به معنی 11 کیلومتر ظرفیت تغذیه اضافی یا فضای سر برای جذب اتصال تعمیر و نگهداری، تخریب کانکتور و یک سال پیری کابل به طور همزمان است.

این جدول تصمیمی را که اکثر راهنماهای استقرار به طور کامل نادیده می گیرند نشان می دهد:کلاس OLT به اندازه مشخصات اسپلیتر اهمیت دارد.یک اسپلیتر 1×32 در کلاس B+ OLT در فواصل کابلی متوسط، طراحی حاشیه ای در روز اول است. همان اسپلیتر در کلاس C+ OLT مهندسی محافظه کارانه است. دستگاه یکسان است. زمینه سیستم نیست.

بینش مهندسییک دسی بل افت اضافی از یک تقسیم‌کننده مشخصات زیر، حداکثر دسترسی OLT-به-ONT شما را تقریباً 5 کیلومتر در تضعیف فیبر 0.2 دسی‌بل/کیلومتر کاهش می‌دهد یا حاشیه سه اتصال میدان را مصرف می‌کند. به همین دلیل است که تفاوت 0.7 دسی بل بین یک کالای 17.5 دسی بل 1×32 و یک واحد 16.8 دسی بل{10}}به خوبی تولید شده یک اصلاح بازاریابی نیست - بلکه یک متغیر مهندسی معنادار است، به ویژه در پیوندهای کلاس B+ که به سقف فاصله نزدیک می شوند.

جایی که اکثر بودجه های قدرت FTTH واقعاً شکسته می شوند

اگر بر روی هر پیوند FTTH که در سه سال اول خدمت با بودجه زیان‌دهی مواجه نشده است، پس از مرگ اجرا می‌کنید، توزیع علت تقریباً شبیه این - بر اساس داده‌های خدمات میدانی{{1} و بحث‌های انجمن مهندسی از NANOG، مجله ISE، و انجمن‌های مستقل ISP خواهد بود:

توزیع علت تخمینی ضررهای FTTH-شکست‌های بودجه در سه سال اول بهره‌برداری، بر اساس گزارش‌های خدمات حوزه صنعت- و داده‌های جامعه مهندسی.
علت ریشه ای	سهم تخمینی شکست	تاثیر دسی بل معمولی
صفحه انتهایی کانکتور APC کثیف یا آسیب دیده	~40%	0.5-3.0 دسی بل در هر کانکتور
IL نصب شده بالاتر از حداکثر مشخصات (شکاف پایین تر)	~20%	0.5-2.0 دسی بل
حاشیه پیری در بودجه طراحی لحاظ نشده است	~15%	1.5-3.0 دسی بل انباشته شده است
فیلد{0}}کیفیت اتصال زیر فرض طراحی	~12%	0.1-0.5 دسی بل در هر اتصال
عدم تطابق کانکتور APC/UPC در مسیر افت	~8%	0.3-1.5 دسی بل + ریزش بازگشت-
تلفات واقعی کابل فیبر بالاتر از حد استاندارد	~5%	0.05-0.1 dB/km بالای 0.35

الگویی که ظاهر می‌شود: تلفات ذاتی درج اسپلیتر مسئول تقریباً 20٪ خرابی‌ها است، تقریباً همیشه به این دلیل که یک واحد کالایی بدون آزمایش در هر واحد تهیه شده است و برچسب "1×32 کمتر یا مساوی 17.5 دسی‌بل" آن افت واقعی نصب شده را پنهان می‌کند. 80٪ دیگر خرابی ها در مسیر اطراف اتصال دهنده های - تقسیم کننده، اتصالات، حاشیه طراحی و عدم تطابق نوع رابط{10}}است.

سه رویداد از دست دادن که لینک های بیشتری را نسبت به سایر مشخصات تقسیم کننده از بین می برد

1. آلودگی کانکتور در پیگتیل شکافنده

پیگتیل های خروجی یک تقسیم کاست 1×32 هر کدام به یک کانکتور SC/APC ختم می شوند. هر یک از آن 32 اتصال دهنده محل آلودگی احتمالی است. یک صفحه انتهایی APC تک حالته 9 میکرومتری با یک ذره زباله روی هسته فیبر می‌تواند 0.5 تا 3 دسی‌بل افت درج - معادل تعویض یک تقسیم‌کننده درجه{{10}بالا با یک کالا اضافه کند. در یک واحد 1×32، شما 33 رابط رابط (یک ورودی، 32 خروجی) دارید که این امکان وجود دارد. بازرسی میدانی با دامنه فیبر فیبر قبل از هر جفت گیری اختیاری نیست. این تنها بالاترین{17}}اقدام اهرمی در کنترل کیفیت میدانی است.

2. عملکرد اتصال میدانی در مقابل فرض طراحی

بودجه تلفات به طور معمول 0.1 دسی بل در هر اتصال فیوژن فرض می شود. یک تکنسین ماهر با یک اسپلایسر فیوژن مدرج شده 0.05-0.08 دسی بل در هر اتصال تحت شرایط کنترل شده به دست می آورد. در بسته شدن توزیع در یک بعد از ظهر بادخیز، همان تکنسین با همان اسپلایسر ممکن است به 0.15-0.3 دسی بل در هر اتصال دست یابد، زیرا تراز فیبر با جابجایی متفاوت است. چهار اتصال با سرعت 0.25 دسی بل به جای 0.1 دسی بل، هر کدام 0.6 دسی بل اتلاف بدون بودجه اضافه می کند - که 20 درصد از حاشیه پیری در مثال بالا را مصرف می کند.

3. حاشیه پیری "از دست رفته".

اجزای شبکه تخریب می شوند. سطوح جفت اتصال دهنده، جنبه های سایش را ایجاد می کنند. اتصالات اپوکسی در بسته های فیوژن تحت چرخه حرارتی خزش می کنند. مهر و موم محفظه در فضای باز اجازه ورود میکرو-رطوبت را می دهد. در طول 25 سال، یک شبکه-به خوبی مهندسی شده 1.5 تا 3 دسی بل تلفات فراتر از مقادیر راه اندازی را جمع می کند. بودجه ای که در روز راه اندازی به 1 دسی بل نزدیک شود، در سال هشتم بسته نخواهد شد.تجزیه و تحلیل بودجه GPON توسط APNIC منتشر شده استتایید می کند که محاسبات نادرست یا خوش بینانه ضرر یکی از دلایل اصلی مشکلات گیرنده خدمات در سیستم های FTTx مستقر شده-است.

1×16 در مقابل 1×32 در سناریوهای استقرار واقعی

نسبت تقسیم مناسب یک پاسخ کلی نیست - بلکه پاسخ به یک سؤال توپولوژی است. در اینجا چهار نوع استقرار با توصیه های مهندسی برای هر کدام آورده شده است که از تجربیات میدانی و محاسبه بودجه{2}}در بالا حاصل شده است.

بلوک آپارتمانی متراکم شهری (MDU)

کارکرد کوتاه فیدر (1-3 کیلومتر)، تراکم مشترک بالا، کیفیت کابل معمولاً عالی است. کلاس C+ OLT رایج است.

فیبر: 1 کیلومتر @ 0.35=0.35 دسی بل. کانکتورها: 1.2 دسی بل اتصالات: 0.4 دسی بل حاشیه: 3 دسی بل مجموع غیر-شکاف: 4.95 دسی بل.

باقیمانده برای اسپلیتر (کلاس C+): 32 - 4.95 =27.05 دسی بل.

✓ 1×32 خوب است. فضای سر بیش از 9 دسی بل بالاتر از مشخصات 17.5 دسی بل است.

FTTH حومه (8 تا 12 کیلومتر فیدر)

فواصل فیدر متوسط، کابل های قطره هوایی، کیفیت کانکتور مخلوط. کلاس B + OLT مشترک.

فیبر: 10 کیلومتر @ 0.35=3.5 دسی بل. کانکتورها: 1.2 دسی بل اتصالات: 0.6 دسی بل حاشیه: 3 دسی بل مجموع غیر-شکاف: 8.3 دسی بل.

باقیمانده برای اسپلیتر (کلاس B+): 28 − 8.3 =19.7 دسی بل.

⚠ 1×32 تنها با 2.2 دسی بل عبور می کند. 1×16 (14 دسی بل) ترجیح داده می شود - فضای سر 5.7 دسی بل باقی می گذارد.

توزیع FTTH روستایی / روستا

مسیرهای فیدر طولانی (12 تا 20 کیلومتر)، گیاه مخلوط مدفون و هوایی، کیفیت اتصال متغیر. کلاس B+ یا C+ بسته به اپراتور.

فیبر: 15 کیلومتر @ 0.35=5.25 دسی بل. کانکتورها: 1.5 دسی بل اتصالات: 1.0 دسی بل حاشیه: 3 دسی بل مجموع: 10.75 دسی بل.

باقیمانده (کلاس B+): 28 - 10.75 =17.25 دسی بل.

✗ 1×32 (حداکثر 17.5 دسی بل) با 0.25 دسی بل در مشخصات - با سرعت 1.25 دسی بل با تلفات نصب شده واقعی خراب می شود. از 1×16 استفاده کنید یا به کلاس C+ OLT ارتقا دهید.

Greenfield MDU / ساختمان تجاری

قطرات بسیار کوتاه (زیر 500 متر)، محیط داخلی کنترل شده، اتصال همجوشی با کیفیت بالا-. XGS{3}}PON N1 مشترک.

فیبر: 0.5 کیلومتر @ 0.35=0.18 دسی بل. کانکتورها: 0.9 دسی بل اتصالات: 0.2 دسی بل حاشیه: 2 دسی بل مجموع: 3.28 دسی بل.

باقیمانده (XGS-PON N1، 29 dB): 29 − 3.28 =25.7 دسی بل.

✓ 1×32 بسیار راحت است. حتی 1×64 (حداکثر 21 دسی بل) در اینجا 4.7 دسی بل فضای سر ایجاد می کند.

سناریوی حومه شهری است که اکثر مشکلات میدانی را ایجاد می کند. رایج است، جایی که OLT های کلاس B+ به طور معمول مستقر می شوند، و دقیقاً توپولوژی است که در آن 1×32 و 1×16 در یک صفحه گسترده قابل تعویض به نظر می رسند اما نتایج بسیار متفاوتی را در طول ده سال کارکرد ایجاد می کنند.

چرا بسیاری از اپراتورها تقسیم آبشاری - و هزینه واقعی آن را ترجیح می دهند

تقسیم متمرکز یک واحد 1×32 را در هاب توزیع فیبر قرار می دهد و 32 فیبر به 32 ONT فن می شود. تقسیم آبشاری یک واحد 1×4 را در نزدیکی OLT و چهار واحد 1×8 را نزدیک‌تر به مشترکین قرار می‌دهد. نتیجه هنوز 32 خروجی است، اما مسیر نوری متفاوت است.

ریاضی ضرر در آبشار در مقابل متمرکز 1×32

مقایسه ضرر برای پوشش معادل 32-مشترک: متمرکز تک مرحله ای-در مقابل تقسیم دو مرحله ای آبشاری. تقسیم‌کننده‌های PLC در سرتاسر فرض شده‌اند.
معماری	از دست دادن اسپلیتر	نقاط اتصال اضافی	کل اسپلیتر + سربار اسپلایس
متمرکز 1×32	17.5 دسی بل (حداکثر)	0 اضافی	17.5 دسی بل
آبشاری 1×4 + 1×8	7.4 + 11.0=18.4 دسی بل	اتصالات +4	18.4 + 0.4=18.8 دسی بل
آبشاری 1×2 + 1×16	3.6 + 14.0=17.6 دسی بل	اتصالات +2	17.6 + 0.2=17.8 دسی بل

تقسیم آبشاری برای شما هزینه دارد0.9-1.3 دسی بل تلفات بیشتردر مقابل متمرکز بر تعداد مشترکین معادل -، فیزیک انباشته شدن رویدادهای تقسیم اجتناب ناپذیر است. پس چرا اپراتورهای با تجربه آن را انتخاب می کنند؟

مورد مشروع برای تقسیم آبشاری

صرفه جویی در فیبر فیدردر استقرار روستایی یا نیمه{0}}روستایی، فاصله OLT تا نقطه توزیع ممکن است 10 تا 15 کیلومتر باشد، اما هر مشترک تنها 200 تا 500 متر از آن نقطه توزیع فاصله دارد. اجرای 32 فیبر قطره ای جداگانه در طول 10 کیلومتر بسیار گرانتر از اجرای یک فیدر به نقطه توزیع و 32 قطره کوتاه از آنجا است. تقسیم آبشاری به آن توپولوژی اجازه می دهد.
مراحل ساخت-.یک واحد 1×4 در OLT در ابتدا می تواند تنها دو اسپلیتر 1×8 را تغذیه کند. دو پورت دیگر تا زمانی که تراکم مشترک افزایش یابد، بسته می مانند. این با یک واحد 1×32 متعهد به یک مکان خاص غیرممکن است.
ایزوله سازی اشتباه.خطا در یک مرحله 1×8 تنها بر 8 مشترک تأثیر می گذارد. یک خطا در تک 1×32 همه 32 را تحت تأثیر قرار می دهد. برای استقرارهای تجاری سنگین SLA، این مهم است.

معامله-به طور دقیق بیان شده استتقسیم آبشاری حدود 1 دسی بل بودجه از دست دادن را برای انعطاف پذیری قابل توجه در استقرار، صرفه جویی در فیبر فیدر در مسیرهای طولانی و ایزوله سازی بهتر خطا معامله می کند. تقسیم متمرکز آن 1 دسی بل را با هزینه فیبر توزیع بیشتر و ساخت{3}} با انعطاف کمتر بازیابی می کند. تراکم مشترک و هندسه مسیر به طور کلی برتری جهانی ندارد. تیم طراحی ODN ما این محاسبه را برای زمین های خاص به عنوان بخشی از آن انجام می دهدتعهدات پشتیبانی طراحی ODN.

نحوه محاسبه حاشیه امن GPON - به روش گام به گام--

حاشیه امن حدس و گمان نیست. این یک محاسبه است. در اینجا روشی است که توسط مهندسان ODN با تجربه انجام می شود، که برای استقرار 1×32 در کلاس B + OLT در 10 کیلومتر اعمال می شود.

مرحله 1 - بودجه ناخالص را تعیین کنید

بودجه ناخالص=توان OLT Tx - حساسیت ONT Rx. برای GPON کلاس B+: +3 dBm Tx، -28 dBm Rx حساسیت →بودجه ناخالص 28 دسی بلبرای کلاس C+: +5 dBm Tx، -32 dBm Rx →بودجه ناخالص 32 دسی بلهمیشه از حداکثر مقدار تلفات درج از بدترین حساسیت گیرنده در برگه داده استفاده کنید - غیر معمول است.

مرحله 2 - مجموع تمام ضررهای ثابت

تضعیف فیبر:طول کل مسیر (km) × 0.35 dB/km در 1490 نانومتر برای کابل G.652D. از مشخصات واقعی فروشنده کابل استفاده کنید. کف ITU را فرض نکنید.
از دست دادن درج اسپلیتر:حداکثر IL از صفحه داده، معمولی نیست. برای 1×32 ما: حداکثر 17.5 دسی بل (یا 16.8 دسی بل در صورت سفارش واحدها با گواهی نامه های هر واحد).
از دست دادن جفت شدن کانکتور:0.3 دسی بل در هر جفت گیری در شرایط مزرعه. هر رابط رابط را بشمارید: پچ پنل OLT، ورودی اسپلیتر، خروجی اسپلیتر، آداپتور FAT، کانکتور دراپ ONT. یک پیوند معمولی 1×32 دارای 6 تا 8 نقطه جفت گیری است.
از دست دادن اتصال:0.1 دسی بل به ازای هر پیوند فیوژن (به خوبی-پیوند میدان اجرا شده). هر اتصال در مسیر را بشمارید.

مرحله 3 - حاشیه پیری و تعمیر را رزرو کنید

این مرحله ای است که اکثر بودجه های ناموفق از آن می گذرند. حداقل را اختصاص دهید3 دسی بل برای پیری و حاشیه تعمیر. این شامل موارد زیر است: سایش سطح کانکتور در طول 15+ سال (~0.5 دسی بل)، خزش اتصال اپوکسی و ورود رطوبت (~0.5 دسی بل)، دو اتصال تعمیری در آینده جایگزین اتصالات با کیفیت کارخانه-(~0.4 دسی بل) و یک بافر برای تعویض یک کانکتور در سمت سقوط ONT5 (~0). ~ 1 دسی بل باقیمانده گذر دما و عدم قطعیت اندازه گیری را پوشش می دهد. سه دسی بل پر نمی شود - واقعیت میدانی مستهلک شده است.

مرحله 4 - بررسی حاشیه. در صورت نیاز تنظیم کنید

اگر (بودجه ناخالص - ضررهای ثابت - حاشیه پیری) بزرگتر یا مساوی 0 باشد، طرح معتبری دارید. اگر باقیمانده منفی یا کمتر از 1 دسی بل باشد، سه اهرم دارید: کلاس OLT را ارتقا دهید (4 دسی بل اضافه می کند)، نسبت تقسیم را از 1×32 به 1×16 کاهش دهید (3.5 دسی بل صرفه جویی می کند)، یا مسیر کابل را کوتاه کنید. تغییر کیفیت کانکتور از عمومی (0.5 دسی بل) به بهترین{11}درجه APC (0.3 دسی بل) روی هشت رابط، اغلب به اندازه کافی 1.6 دسی بل - صرفه جویی می کند تا طراحی مرزی را نجات دهد.

نمونه کار شده - 10 کیلومتر، 1×32، کلاس B+بودجه ناخالص: 28 دسی بل فیبر: 10 × 0.35=3.5 دسی بل. اسپلیتر: 17.5 دسی بل رابط ها: 7 × 0.3=2.1 دسی بل. اتصالات: 6 × 0.1=0.6 دسی بل. حاشیه پیری: 3.0 دسی بل. کل مصرف شده: 26.7 دسی بل. فضای سر باقی مانده: 28 − 26.7 =1.3 دسی بل. این پیوند از - عبور می‌کند، اما یک اتصال بد (0.35 دسی‌بل) یا یک کانکتور تا حدی کثیف (+0.8 دسی‌بل) تمام فضای سر را از بین می‌برد. ارتقاء به کانکتورهای تایید شده 16.8 dB و کانکتورهای APC درجه{{6} درجه بالا (هر کدام 0.25 دسی بل) ~1.0 دسی بل را بازیابی می کند. این تفاوت چیزی است که شبکه ای را که هنوز در سال 10 کار می کند از شبکه ای که نمی کند جدا می کند.

XGS{0}}PON معادله - را تغییر می‌دهد اما نه ریاضی را

XGS-PON (ITU{0}}T G.9807.1) 10 گیگابیت بر ثانیه را به صورت متقارن ارائه می دهد و کلاس های کاهش خود را معرفی می کند: N1 (29 دسی بل بودجه)، N2 (بودجه 31 دسی بل)، و E1 (بودجه 35 دسی بل). فیزیک اسپلیتر یکسان است - یک واحد PLC 1×32 هنوز حداکثر 17.5 دسی بل هزینه دارد - اما فضای سر موجود به طور قابل توجهی تغییر می‌کند و طرح طول موج تغییر می‌کند.

XGS-PON پایین‌دست در 1577 نانومتر به جای 1490 نانومتر GPON کار می‌کند. فیبر حالت تک حالت G.652D اندکی میرایی کمتری در 1577 نانومتر دارد (~0.30 dB/km در مقابل ~0.35 dB/km در 1490 نانومتر). در یک پیوند 10 کیلومتری، این تفاوت 0.5 دسی بل - متوسط است، اما در صورت محدود بودن بودجه قابل اندازه‌گیری است. مهمتر از آن، کلاس N2 XGS{15}}PON با 31 دسی بل با GPON کلاس C+ بسیار مطابقت دارد، و باعث می‌شود که اکثر کارخانه‌های C+ مستقیماً با ارتقاهای XGS{20}}PON N2 OLT بدون مهندسی مجدد ODN سازگار شوند.

مقایسه GPON و XGS-کلاس‌های کاهش PON مربوط به انتخاب تقسیم‌کننده 1×32. 1×32 حداکثر IL=17.5 دسی‌بل؛ تلفات غیر شکافنده 8 کیلومتر مسیر با 7 رابط و 6 اتصال را در نظر می گیرد.
استاندارد	کلاس	بودجه ناخالص	از دست دادن بدون شکاف (معمولی)	فضای سر بعد از 1×32	حکم
GPON	کلاس B+	28 دسی بل	~ 7.0 دسی بل	3.5 دسی بل	حاشیه در 8 کیلومتری
GPON	کلاس C+	32 دسی بل	~ 7.0 دسی بل	7.5 دسی بل	راحت
XGS{0}}PON	N1	29 دسی بل	~6.5 دسی بل (اتلاف فیبر کمتر)	5.0 دسی بل	کافی است
XGS{0}}PON	N2	31 دسی بل	~6.5 دسی بل	7.0 دسی بل	راحت
XGS{0}}PON	E1	35 دسی بل	~6.5 دسی بل	11.0 دسی بل	حتی برای 1×64 مناسب است

راهکار عملی: اپراتورهایی که قصد انتقال نهایی از GPON به XGS{0}}PON را دارند باید مطمئن شوند که ODN موجود حداقل با استانداردهای کلاس C+ ساخته شده است. یک کارخانه 1×32 که مطابق با محدودیت‌های کلاس B+ طراحی شده است، ممکن است نیاز به ارتقای کلاس یا کاهش نسبت تقسیم{7} OLT در هنگام معرفی XGS-PON - داشته باشد، زیرا برای حفظ برابری به PON OLT‌های کلاس بالاتر نیاز است. مامحدوده تقسیم کننده PLC (1×2 تا 1×64)همه طرح‌های طول موج GPON و XGS{0}}PON را با پاسخ 1260–1650 نانومتری مسطح پوشش می‌دهد و از تعویض سخت‌افزار هنگام تغییر نسل OLT اجتناب می‌کند.

سوالات متداول

س: از دست دادن معمولی یک اسپلیتر 1×32 چقدر است؟ پاسخ: مشخصات تراز شده ITU-T G.984-برای یک تقسیم‌کننده PLC 1×32، حداکثر تلفات درج 17.5 دسی‌بل در 1260–1650 نانومتر است، با یکنواختی پورت-به-درگاه کمتر یا برابر با 1. واحدهای تولید شده خوب که روی 100% تولید آزمایش شده‌اند، به میانگین افت 16.7 تا 16.9 دسی‌بل - تقریباً 0.7 دسی‌بل زیر سقف مشخصات، دست می‌یابند. همیشه حداکثر طراحی را انجام دهید، هرگز به حالت معمولی، زیرا شرایط مزرعه باعث تلفات می شود که آزمایشگاه نمی کند. س: آیا 1×64 برای GPON عملی است؟ پاسخ: بله، اما فقط در شرایط خاص: GPON کلاس C+ یا OLT بالاتر، کابل تغذیه کمتر از 3 تا 4 کیلومتر، اتصال همجوشی با کیفیت بالا در سرتاسر، و آزمایش پذیرش هر{4} واحد بر روی اسپلیتر. یک واحد PLC 1×64 دارای حداکثر تلفات درج 21 دسی بل است. در OLT کلاس B+ با بودجه ناخالص 28 دسی بل، پس از از دست دادن فیبر و کانکتور، اساساً حاشیه پیری ندارید. استاندارد ITU{13}}T G.984 1×64 را به طور خاص برای شبکه‌های کلاس C+ تأیید می‌کند. در عمل، 1×64 انتخاب استاندارد برای استقرار{21}MDU شهری با تراکم بالا در اروپا (OpenFiber، FiberCop) است که در آن فواصل مسیر کوتاه و کلاس‌های OLT زیاد است. به ندرت جواب درستی برای ساخت و سازهای حومه یا روستایی است. س: شبکه های FTTH چقدر باید حاشیه ذخیره را حفظ کنند؟ پاسخ: حداقل 3 دسی بل حاشیه پیری و تعمیر، توصیه استاندارد عمل مهندسی میدانی است. این عامل فرسودگی کانکتور، خزش مفصل، اتصالات تعمیرات آینده و عدم قطعیت اندازه گیری در طول عمر شبکه 25-ساله است. شبکه‌هایی که بدون حاشیه قدیمی مشخص طراحی می‌شوند، به طور معمول نیاز به ارتقاء برنامه‌ریزی نشده OLT یا جایگزینی اسپلیتر در عرض 5 تا 8 سال پس از راه‌اندازی دارند. اگر توپولوژی شما بودجه کمتر از 3 دسی بل را مجبور می کند، کلاس OLT را ارتقا دهید یا نسبت تقسیم را کاهش دهید - حاشیه نازک را نپذیرید. س: آیا تقسیم آبشاری میزان شکست را افزایش می دهد؟ پاسخ: نه ذاتاً - یک تراشه PLC یک تراشه PLC است بدون توجه به جایی که در آبشار قرار دارد. تقسیم آبشاری نقاط اتصال و رابط های اتصال بیشتری را معرفی می کند که هر کدام یک محل آلودگی بالقوه یا خرابی مکانیکی هستند. همچنین جداسازی خطا را سخت‌تر می‌کند: وقتی یک مرحله 1×8 در یک آبشار شکست می‌خورد، 8 مشترک را از دست می‌دهید. خطا ممکن است در مرحله اول 1×4- یا در واحد 1×8 باشد که نیاز به کار OTDR از چندین نقطه دسترسی دارد. اینکه آیا این پیچیدگی عملیاتی صرفه جویی فیبر فیدر را توجیه می کند به هندسه مسیر و هزینه خدمه در بازار شما بستگی دارد. س: چه زمانی باید از 1×16 به جای 1×32 استفاده کنم؟ پاسخ: از 1×16 زمانی استفاده کنید که: OLT شما کلاس B+ است (بودجه 28 دسی بل)، کابل تغذیه شما بیش از 8 کیلومتر است، پیوند شما در شرایط سخت در فضای باز که نیاز به حاشیه پیری اضافی دارد، یا کارخانه فیبر شما از کیفیت اتصال کمتر از درجه APC- استفاده می‌کند. تفاوت 3.5 دسی بل بین 1×32 (حداکثر 17.5 دسی بل) و 1×16 (حداکثر 14.0 دسی بل) مستقیماً به دسترسی، فضای سر قدیمی یا توانایی جذب تعمیرات میدانی زیر{14} بدون تماس سرویس ترجمه می‌شود. در OLT های کلاس C+ و مسیرهای زیر 5 کیلومتر، 1×32 معمولاً انتخاب اقتصادی بهتری است. س: آیا می توانم اسپلیترهای 1×32 و 1×16 را در یک درخت PON مخلوط کنم؟ پاسخ: بدون - یک درخت PON منفرد به این معنی است که همه ONT ها یک پورت OLT و بنابراین مسیر سیگنال پایین دستی یکسانی را به تقسیم کننده اصلی دارند. شما نمی‌توانید نسبت‌های تقسیم متفاوتی را به موازات یک فیبر ورودی یکسان داشته باشید، مگر اینکه از تقسیم آبشاری استفاده کنید، که در آن یک مرحله اول 1×N تعداد تقسیم‌های مرحله دوم- متفاوتی را تغذیه می‌کند. در یک -آبشار دو مرحله‌ای، نسبت‌های مرحله دوم{{6} متفاوتی از نظر فنی ممکن است (برای مثال، یکی 1×8 و دیگری تغذیه 1×4 از همان مرحله اول 1×4)، اما آنها مسیرهای درج{13}}از دست دادن متفاوتی را برای مشترکین مختلف ایجاد می‌کنند که تشخیص خطا و تفسیر OTDR را به‌طور قابل توجهی پیچیده می‌کند.

استانداردهایی که در این مقاله به آنها اشاره شده است

ITU-T G.984.1- ویژگی‌های عمومی GPON (کلاس‌های تضعیف B+، C+، C++)
ITU{0}}T G.9807.1- XGS-PON 10 گیگابیت بر ثانیه متقارن (کلاس N1، N2، E1)
Telcordia GR-1209 / GR-1221- معیارهای قابلیت اطمینان عمومی برای اجزای نوری غیرفعال (محیطی، مکانیکی، قدیمی)
انجمن فیبر نوری (FOA)- رهنمودهایی در مورد ضررهایی که باید هنگام آزمایش کابل‌های فیبر نوری انتظار داشت
وبلاگ APNIC- محاسبات بودجه GPON Power (2024)

چرا 1×32 انتخاب پیش‌فرض - است و این منطق کجا تمام می‌شود

1×32 واقعاً چه قیمتی بر حسب دسی بل دارد - و چه چیزی در بالا اضافه می شود

کلاس B+ در مقابل C+ - که کلاس OLT واقعاً تغییر می‌کند

جایی که اکثر بودجه های قدرت FTTH واقعاً شکسته می شوند